Thema's
Tegenslag

Bericht

Picture of Matthijs
Column door Matthijs van Maltha 11 Maart 2014

“Nee nee tering fuck godverdomme.”
“Nee, fuck. Nee”, vervolgde een ander.
“Kut”, voegde een derde er aan toe.

Een wolk van zinloze woorden dreef door de ruimte. En ten midden van dat alles stond ik. Wat mijn persoonlijke mening over dit bericht was, had ik nog niet bepaald. Dat deed er eigenlijk ook niet echt toe. Hij zou niet veel nuttiger of zinvoller zijn geweest dan de meningen van de anderen.

Het voelde als een vreemd soort adrenaline die door mijn lichaam stroomde toen ik vanaf het scherm van mijn telefoon als eerste dit bericht bekend maakte. Ik had de illusie een soort heldhaftig boodschapper te zijn, denk ik. Ze luisterden in ieder geval naar me.

Ondanks het feit dat het de kleine lettertjes betrof probeerde ik de laatste zinnen kracht mee te geven. “Tegen deze beslissing van de Examencommissie staat voor de belanghebbende beroep open bij het College van Beroep voor de Examens (COBEX).” Niet dat het aantekenen van bezwaar enige zin zou hebben. Sowieso had ik de essentie van het mailtje best in één zin kunnen samenvatten.

“Kutkutkut” klonk het weer op de achtergrond.

“Kutkutkut” klonk het weer op de achtergrond. De kille realiteit van het bericht drong langzaam door. “Het is hier altijd een zootje, en daarom gebeuren hier dit soort dingen”, “Ze communiceren hier nooit”, “Er is geen controle over de tentamens”, “Heeft iemand er een meegenomen?”

Heldere gedachten kwamen pas daarna. “Niks gestolen. Alsof zij niet wisten dat jullie echt niet allemaal moesten plassen” en “Nee echt? Shit.” Ik vergeef ze dat het zo lang duurde voordat het tot ze doordrong. Bij het woord fraude komen tegenwoordig voornamelijk associaties opdrijven met Rotterdamse scholiertjes die door dakramen kruipen.

Hoe dan ook: terug naar de leerstof, terug naar de eenzame opsluiting. De meeste stemmen waren inmiddels verstomd. De gevoelens waren er zeker niet minder om waren geworden. De wolk zinloze woorden had zich alleen naar Facebook verplaatst. “Nee!!  godverdomme!”

Toen ook daar een bepaalde vorm van berusting was ontstaan greep iemand zijn kans en schreef wat tot dan toe een taboe had geleken:  “Ik zal wel alleen zijn, maar hij ging gisteren zo kut. Je wil niet weten hoe blij ik ben!”

Bericht
Terug naar het overzicht