Thema's
List

De repetitie

Picture of Matthijs
Reportage door Matthijs van Maltha 28 Maart 2014

Ik bel aan. Iets te laat. Ze zullen nog wel niet begonnen zijn. Althans, dat hoop ik. Een meisje doet open. Ze is nu nog de enige. Dit soort dingen begint eigenlijk altijd te laat. Gelukkig maar. Het meisje kleedt zich om. Ze gaat een jongen worden. Ik gooi mijn tas neer en zet thee, ik weet hoe het werkt hier. Nou ja, ik weet hoe ik hier thee zet. Deze avond is ook een nieuwe ervaring voor me. Ik, de buitenstaander, ga voor u verslag doen van deze repetitie. Kan dat eigenlijk wel, als buitenstaander verslag doen van een repetitie? Ik bedenk me dat ik echt betrokken was bij elke repetitie waar ik ooit bij aan deelnam. Hebben alle woorden en handelingen nog betekenis als je niet diep in het maakproces zit?  Ik probeer het gewoon. U stopt maar met lezen als u het niks vindt.

Het meisje kleedt zich om. Ze gaat een jongen worden.
Fotografie: Fey Lehiane
Fotografie: Fey Lehiane

Ondertussen druppelen ook anderen binnen. Ze zoeken naar eten. Dat er niet is. Jawel: dingen met kaas. Er volgt een discussie over of er wel echt kaas in zit. Nee, het lijkt meer een soort poeder. Er volgt een discussie over de vraag of dat eetbaar is. De meningen lopen uiteen. Er volgen meer discussies. Over TGA, en waarom die zo goed zijn. Of ze wel zo goed zijn. Ze hebben een goede naam, dat is zeker. Problemen met de geluidsinstalatie. Staat het ding eigenlijk wel aan? Probleem opgelost. Langzaam wordt het echt tijd om te beginnen. “Gewoon doen wat je hebt.”

drie jaar geleden
Lelystad
oke
met een collega
knappe collega

Het jongen-geworden-meisje speelt haar solo. Drie mensen kijken toe. Twee mannen en een vrouw. Af en toe lachen ze. De rest van de tijd kijken ze aandachtig.

Wel een enorme stap gemaakt!
Reacties?

Je moet het aan iemand vertellen, is de conclusie. Je moet nog zoeken naar de juiste vorm. Probeer eens wat met je haar. Er volgt een gesprek over gel. Deze is extra strong. Speciaal gevraagd aan de man van het Kruidvat.

Uriah!
Wat was je aan het doen?

-Mijn adem ruiken.

Neem kauwgom ofzo.
Ik ben je moeder,
ik zie alles.

Na enig oponthoud gaat de repetitie verder. De ernst keert terug. Je moet het even op een barkruk proberen. Er wordt een barkruk de vloer op gesleept. Nee, het werkt toch niet. De barkruk wordt weer van de vloer af gesleept.

Fotografie: Fey Lehiane
Nee, het werkt toch niet.

August, ga op de vloer erbij.
Pak de Jo-stoel.
Zet hem op de Jo-plek.

Misschien werkt dit. Met August erbij op de vloer. Ze kan door August zijn haren gaan, hem aanbieden zijn wenkbrauwen te epileren. Op de Turkse manier, met een draadje. Het is een zoektocht naar een ingang. Naar de noodzaak om het verhaal te vertellen.

God, wat is het hier koud.
Over Phillip gesproken, die is hier nu.

-Zou hij hier nu zijn?

Daarom wil ik even op hem wachten.

Philip komt binnen. Hij heeft college gehad. Ondertussen wordt op de achtergrond een poging ondernomen een touwtje te spannen, waar dan witte lakens over kunnen hangen. Maar misschien gaat dat niet werken. Het ophangen van het touwtje is sowieso problematisch. Pogingen het te spannen eindigen in het weer oprapen van het weggevlogen touwtje. Uiteindelijk lukt het. Of de lakens werken is nog maar de vraag.

Tot hier.
Even de muziek wat zachter.
Dit kan werken.

Inmiddels word ik ingezet om het licht te bedienen. Er kan iets met licht gebeuren. Dit zal dus inderdaad potentie hebben.

Uriah zoekt nog naar een begin. Een opening voor zijn solo. Er komt een suggestie dat hij een prop in zijn mond moet stoppen. Dat hij het van de daken wil schreeuwen, maar dat niet kan. Het moment dat je hoort dat je aangenomen bent in Amsterdam, maar er te veel mensen zijn om het uit te schreeuwen.

Gooi de prop maar weg.
Gooi de aanwijzing maar weg.
Dit is meer alsof je jezelf iets aan wilt doen.
Je moet actief beginnen.

-Ik dacht dat ik haar een kus op de wang gaf.

Ik weet niet of het kan,
maar het is wel grappig.
Kun je anders op je hoofd staan?

Als je denkt te kunnen beginnen met praten dan mag je dat doen.

Het neigt kritiek te worden. Er moet gewerkt worden. Er moeten knopen worden doorgehakt. Of ik even op de gang wil gaan staan. Ja, zeg ik. Met een lachje. Alsof weigeren kan.

Fotografie: Fey Lehiane
Fotografie: Fey Lehiane
Of ik even op de gang wil gaan staan.

De gang is zo erg nog niet. Er liggen krantjes van het stadsdeel waarover niemand in het gebouw de verantwoordelijkheid heeft opgeëist. Er is kermis in het Westerpark. Pieter Hilhorst lacht.

Er lopen Engelsen door de gang. Ook die lachen. Ze turen door het ruitje in de deur de repetitieruimte in.

What’s her name?

-Samora.

Nice.

Ik vergeef het ze, dat ik hier op de gang sta. Het is hier koud, meer niet. Buiten is het nog kouder. Theatermakers hebben ruimte nodig. Theatermakers willen geen vreemdelingen. Ik sluit niet uit dat ook ik mezelf weggestuurd zou hebben.

Met Decamerone zal het wel goed komen. Het komt altijd goed. Theatermakers hebben een soort onuitroeibaar positivisme. Ik kan u hier alleen niet vertellen over de manier waarop. Wellicht is dat ook gewoon het beste. U moet zelf maar komen kijken: 3&4 april om 21:30 in Frascati 2.

De repetitie
Terug naar het overzicht