Thema's
Open

De Split-toerist

Picture of Micha
Column door Micha Ghorghy 17 Juni 2016

Als de plichtplegingen in Bosnië erop zitten is het tijd voor een stukje vakantie.
Na een kabbelend busritje komen wij aan in Split. De aan de Adriatische zee gelegen toeristische havenstad ligt er kalmpjes bij. De twintig graden en stralende zon zijn een aangename bijkomstigheid. Zeker zo vroeg in maart. Ik kan het niet laten toch even te kijken wat het weer in Amsterdam is. Zes graden en hier en daar een bui.
Wij wandelen over de boulevard richting ons hotel. De terrasjes zijn leeg en de straatverkoper zit op zijn plastic tuinstoel slaperig voor zich uit te kijken, zo zit hij hier waarschijnlijk al de hele dag, en zo zal hij hier ook blijven zitten. Ons hotel is snel gevonden. De huisstijl is overdadige kitsch. Zowel in de lobby als op de kamer ontbreekt het niet aan de nodige tierlantijn, met als klap op de vuurpijl op de muur boven het bed een reproductie van een barok-schilderij. De kamer heeft een bad. Dat is essentieel voor het vakantiegevoel. Na een korte opfrisbeurt is het tijd om de stad onveilig te maken. Het is een uur of zes en de temperatuur is nog steeds optimaal te noemen.
Split is een een stad die in lagen is opgebouwd. Onderop de restanten van het paleis van de Romeinse keizer Diocletianus. Daarop middeleeuwse bouwwerken en dat wordt dan afgemaakt met wisselkantoren. Heel veel wisselkantoren. Het lijkt wel een plaag. Het lijken wel wafeltenten.
Na een korte wandeling langs wat willekeurige bezienswaardigheden is het tijd voor een snelle hap alvorens wij aan het bier gaan. Al snel zien wij een felverlicht uithangbord met de tekst pizza erop.
Met pizza gaan wij akkoord en zonder in de rij te hoeven staan lopen wij enkele ogenblikken later met onze pizzapunt op een kartonnen schaaltje naar een leeg bankje dat uitkijkt over de zee.
De pizzapunt lag waarschijnlijk al enige tijd in de vitrine, want de bodem is taai en de kaas klef.
Nou heb ik in Amsterdam een hekel aan dit soort vieze tentjes en begrijp ik ook niet dat er mensen zijn die daar eten halen, maar omdat ik nu zelf de toerist ben doe ik het ook. Je wordt er naar toe gezogen op een of andere manier. Ik moet tot de pijnlijke conclusie komen dat ik inconsequent ben. Dit kan in de toekomst mijn eventuele politieke carrière ernstig schaden. Een pagina groot verhullend artikel over de gegeten pizzapunt hang mij boven het hoofd.

Als wij ons stukje karton weggewerkt hebben zoeken wij een biertje om te spoelen.
Binnen de paleismuren vinden wij een leuk tentje waar wij besluiten te gaan zitten.
Het interieur is uitnodigend: licht, bonte kleuren, jonge medewerkers en hippe muziek.
Een Kroatisch hipstercafé. Wat wil een mens nog meer. Mijn kompaan en ik komen tot de conclusie dat de stijl ons doet denken aan 2006.
Hip, maar naar onze maatstaven enigszins gedateerd.
Het lokale bier is te drinken en niet eens zo heel duur voor zo’n retro-zaak.

Aangezien we de busreis nog in onze benen hebben maken we het niet al te laat.
Terug in het hotel neem ik een bad en bedenk wat ik morgen allemaal wil doen:
Rondlopen, in het zonnetje zitten en uiteraard een selfiestick kopen, ik ben immers een toerist en ik zal het vakantiegevoel moeten vasthouden.

De pizzapunt lag waarschijnlijk al enige tijd in de vitrine, want de bodem is taai en de kaas klef.
De Split-toerist
Terug naar het overzicht