Thema's
Tegenslag

Een festival in Oost

Picture of August
Blog door August de Leeuw 24 April 2014

Een zomerse namiddag in de lente; bier, muziek, vriendschappen die beginnen en eindigen binnen een gesprek, het ontstaan en oplossen van groepjes, plotse momenten van innig genot.

Hij praat met een gebrek: welk kan ik niet precies plaatsen, al klinkt het bekend in de oren.

Gele tanden maar geen sigaret of zelfs maar aansteker; een opvallend gegeven voor iemand die voorkomt als een rasroker. Hij is tevreden met mijn solo over een oude vrouw die het niet allemaal meer op een rijtje heeft, en ik bedank hem.

Hij kent zelf een oude vrouw, een buurvrouw die hij inmiddels nooit meer ziet. Vast weggestopt door haar familie, grapt hij weemoedig. Het is fascinerend hoe men omgaat met ouderen, vindt hij. Iedereen houdt van ze, tot ze behoefte hebben aan liefde.

We delen een korte stilte waarin hij in gedachten verzonken is. Achter ons klinken de rustige klanken van een artiest, in het publiek waarin wij elkaar ontmoet hebben.

Iedereen houdt van ze, tot ze behoefte hebben aan liefde

In ieder geval deed mijn personage, Jo, hem aan zijn buurvrouw denken.

Zij schilde ook altijd aardappels, zegt hij, en glimlacht omdat het een logische overeenkomst is.

Het accent dat ik niet kon plaatsen was engels; hij is op zijn dertiende naar Amsterdam verhuisd met zijn vader. Op zijn twintigste is hij weer vertrokken, vond het te druk in de grote stad worden, en ging in Friesland wonen, waar hij nu nog steeds een huis heeft.

Na dit festival keert hij terug naar Engeland om zijn zieke moeder te bezoeken. Dan wilt hij weer in zijn thuisland gaan wonen.

‘Ik weet nog niet of het een vakantie of een wake gaat worden,’ zegt hij. Grappig bedoeld, maar onderhuids een steek in weer die weemoed. Zijn moeder zal geen gebrek hebben aan liefde, zoals zijn buurvrouw, dat weet ik zeker.

Met dit festival wilde hij afscheid nemen van Amsterdam en Nederland, alvorens naar zijn geboorteplaats te reizen. Ik wens hem succes.

Hij bedankt me, schudt me de hand en draait zich om.

Dan loopt hij, steunend op een mij nu pas opvallende wandelstok, met stevige passen over het feestelijk veld naar buiten.

Zijn naam ben ik vergeten te vragen.

Een festival in Oost
Terug naar het overzicht