Thema's
Romantiek

Is it always like this in Amsterdam?

Picture of Leila
Decamekronkel door Leila Sahir 28 April 2014

Koningsnacht staat op het punt te beginnen. Mensen uit alle uithoeken van het land stromen langzaam de stad binnen. Ik zit in een overvolle tram met een grote rugzak en twee boodschappentassen. Naast mij: een grijsharige toerist met een kaart van Amsterdam, die hij nauwlettend in de gaten houdt om te voorkomen dat hij de juiste halte mist. Tegenover ons: zijn vrouw, die vervreemd om zich heen kijkt door een metaalkleurige ronde bril.

We glimlachen naar elkaar. Dat loopt uit op een hard op gezamenlijk lachen om een groep jongens die luidkeels in de tram verkondigen dat ze uit Limburg komen, en samen het Wilhelmus inzetten. Een groep meiden verderop in de tram besluit vrolijk mee zingen. Als de tramconducteur ‘We zijn bij het Leidseplein’ roept, beginnen de twee groepen te juichen en al dans-lopend stappen ze uit. De man en de vrouw kijken mij nu beiden even vervreemd aan.

Voorzichtig vraag de vrouw mij. ‘Is it always like this in Amsterdam?’

‘No, tomorrow is Kings Day.  So people from all over the country come to Amsterdam to party.’ Haar vervreemde blik veranderd in een gerustgestelde.  ‘So its Kings Night?’

‘Yes.’

‘Oh, we didn’t know!’ Ze tikt haar man die nog zijn kaart nog nauwlettend in de gaten houd op zijn been.  ‘We didn’t bring any orange clothes, hunny.’  De man lijkt daar niet mee te zitten. Hij wijst naar mij.  ‘She is not wearing any orange either.’  De vrouw kijkt me verbaasd aan. Het valt haar kennelijk nu pas op dat ik inderdaad geen oranje draag.  ‘Are you not participating in the Kings Night party?’

‘No I don’t like orange. Or the king.’

‘But you are from Amsterdam?’

‘Yes.’

‘Hmmm.’ Ze glimlacht beleeft en kijkt naar buiten terwijl de tram langzaam het drukke Leidseplein verlaat.

‘Where are you from?’

Ze wend zich weer tot mij en begind enthousiast te vertellen. ’We’re from the States. We live in Washington.’  Haar man vult aan.  ‘We’re from a very small and quiet town.’

Hij raakt geëmotioneerd door zijn eigen woorden en wend zijn gezicht van ons af. Waarna hij stiekem een traantje weg pinkt.

‘Yes we do. We are in Amsterdam just for two nights. We have been to Paris last week..’

‘I`m so sorry for you that you came here on Kings Day.’

De vrouw wuift met haar hand alsof ik de woorden die ik net uitsprak moet weggooien.  ‘Oh, don’t be! It’s fun to see all the excitement, and all the different people .’

‘Yes, we’re from a very small town.’ Herhaalt haar man weer.

‘I do miss my grandchild. We just became grandparents. ’ De man en vrouw kijken elkaar stralend aan. En vallen even stil.

‘My daughter keeps posting pictures on Facebook because she knows how much we miss him.’

De man is nog steeds zijn kaart niet uit het oog verloren, maar vol passie vult hij zijn vrouw weer aan. ‘It`s just so wonderful to be a grandparent.’  Hij raakt geëmotioneerd door zijn eigen woorden en wendt zijn gezicht van ons af om stiekem een traantje weg te pinken.

Ik zie het wel en zijn vrouw blijkbaar ook. ‘I saw that!’ zegt ze liefkozend.

’Oh well, we see him in a couple of days.’ Zegt hij nu quasi nonchalant.

‘You old softie!’

De man verandert direct  van onderwerp. ‘I think we’re almost at our stop.’ Hij wijst naar de kaart. ‘We have to get out at Surinameplein, or something like that.’

Ik kijk met hem mee op de kaart. ‘That’s the next one.’

’Oh really.’ Zeggen ze beiden verschrikt. Gehaast staan ze op.

De vrouw wend zich nog een keer tot mij en zegt. ‘Thank you!  It’s been a pleasure to meet you. Have a good night.’

Ze draaien zich om en stappen uit. Als de tram verder rijdt, zie ik door het raam de vrouw verbaasd om zich heen kijken terwijl haar man de kaart bestudeert.

Is it always like this in Amsterdam?
Terug naar het overzicht