Thema's
Vrijgevig

Loza

Picture of Micha
Column door Micha Ghorghy 3 Juni 2016

En dan ben je in Mostar, Bosnië.

Het klimaat is hier al een stuk beter dan in Nederland.
Alhoewel het hier vandaag, in tegenstelling tot gisteren, wel bewolkt is.
Dat mag de pret niet drukken, want met een tempraatuurtje van ongeveer zeventien graden is het prima te doen. Ik en mijn reisgenoot lopen met Daniël, een lokale bewoner, door de straten van Mostar, op weg naar een café. Ik had de dag ervoor opgemerkt dat er nergens bier van de tap geserveerd wordt.

Deze aanname was blijkbaar onjuist want nu zijn wij op weg naar een tapkraan in de stamkroeg van Daniël. Het bier schijnt er goedkoop te zijn. Nu is alles hier goedkoop maar als echte Hollander blijft het motto: hoe goedkoper hoe beter, ook buiten de landsgrenzen van kracht. De straten geven het beeld van de situatie in het land weer. Arm, recent nog een oorlog, maar toch het beste er van proberen te maken.

De opgeknapte huizen en groteske villa’s worden afgewisseld met ruïnes van iets wat ooit een bouwwerk geweest moest zijn. Het meest opmerkelijke is het bankgebouw. Een betonnen geraamte van een groot kantoorgebouw wat, volgens Daniël, er al twintig jaar zo bij staat.

Ooit, in betere tijden, begon men enthousiast aan de bouw ervan.
Toen de oorlog uitbrak en de bank failliet ging werd de bouw ervan gestaakt, en dat is vandaag de dag nog steeds de stand van zaken. En waarom het er nog steeds staat? Geen geld om het af te breken.

We bereiken het café, wat op nog geen honderd meter van ons hostel is. En toch zouden wij er op eigen houtje nooit naar binnen gegaan zijn. Het interieur is modern, maar toch gemoedelijk.
Wij kiezen ervoor om aan de bar te gaan zitten en Daniël begint direct een enthousiast gesprek met de barman die hij overduidelijk goed kent.
Af en toe horen we de woorden: Amsterdam en Hollanda er tussen door. Dat betekent dat het over ons gaat. De barman zegt in zijn beste Engels: “Hello”, en vraagt wat wij willen drinken. Twee bier van de tap.
Dat gaat de barman zijn petje te boven waarna Daniël het nog eventjes in het Bosnisch overdoet en de tap begint te vloeien. De biertjes kosten 1,50 Bosnische mark per stuk. Dat is omgerekend 0,75 eurocent. Nee dat is inderdaad niet duur.

Na wat gezeten en gekletst te hebben komt de vriendin van Daniël het café binnen.

Zij komt bij ons zitten en legt een zakje chips en pinda’s op de toog.

Ze maakt deze open en vraagt of wij ook wat willen. Enigszins verbaasd neem ik een handje en verwacht ieder moment een boze barman die verteld dat het niet de bedoeling is uw eigen consumpties te nuttigen.
In plaats daarvan komt, tot mijn grote verbazing, de barman met twee lege bordjes aan om daar de pinda’s op te leggen. Dat is immers veel eenvoudiger eten.
Na nog wat biertjes gedronken te hebben zegt Daniël dat we de lokale sterke drank ook nog moeten proeven. Het heet Loza, is een druivenbrandewijn, en gestookt door de vader van de barman in een schuur. Het kan hier allemaal.
Het drankje smaakt, ondanks dat ik niet zo’n sterkedrank liefhebber ben, zeer smaakvol en lekker. De prijs is één Bosnische mark.
Dat is omgerekend 0,50 eurocent.
0,75 cent voor bier en 0,50 cent voor Loza.
Zuip jezelf een alcoholvergiftiging voor nog geen tien euro! Wat wil een mens nog meer.

Eten, een mens wil eten, want van al die drank krijgt men serieus honger, en zo’n handje pinda’s en chipjes zijn dan niet afdoende.
Ik overleg met mijn kompaan en zeg tegen Daniël dat wij honger hebben en ergens wat willen eten.
Ook dat is veel te ingewikkeld gedacht. Als wij wat willen eten dan laten we dat toch gewoon hier aan de bar bezorgen, en eet je het ook met een biertje in de hand rustig op. Je hoeft nergens heen te gaan.

Zo gezegd, zo gedaan en twee tellen later komt de pizzakoerier met een pizza en zet deze voor ons neer. Bij deze pizza zat ook nog een plastic bekertje met daarin, u hoort het goed, mayonaise. In Bosnië is het gebruikelijk om bij de pizza mayonaise te eten. Die plaatselijke delicatesse laat ik maar aan mij voorbij gaan.
Ik eet mijn pizza drink mijn biertje en geniet van de Bosnische muziek die op de radio klinkt.

Loza
Terug naar het overzicht