Thema's
Gevat

Mozart!

Picture of Leila
Decamekronkel door Leila Sahir 22 Mei 2014

Ik zet mijn fiets tegen de muur en kijk op. Een paar meter voor mij schuifelt een oud vrouwtje traag doch levendig voort met haar boodschappenkarretje achter zich aan. We wisselen een glimlach uit. Waarna ik mij weer ontferm over mijn fiets.

‘Mozart!’  Zegt de oude vrouw. Ze staat ineens voor me en wijst naar de Mozart-sticker op mijn fietskrat. Verbaast kijk ik haar aan en knik.

‘Luistert u naar Mozart?’ Vraagt ze nu. Ze lijkt blij een mede Mozart-luisteraar gevonden te hebben en ratelt vrolijk verder met haar vragen.

‘Kent u dat C-akkoord van Mozart? Het gaat zo:’ Ze sluit haar ogen en met haar wijsvinger dirigeert ze de akkoorden. ‘Taad ta taad ta.’

‘Nee, ik denk van niet.’

‘U kent dat niet? Het is heel on-Mozarts, maar werkelijk prachtig.’

‘Wat vind  u mooi aan Mozart? De opera, de piano of de..’

‘De piano.’

‘Kijk eens aan. Speelt u piano?’

‘Nee, mijn oma speelde piano.’

‘Ach zo. Speelde zij ook Mozart?

‘Zeker, maar ook Beethoven en Bach.’

Haar enthousiasme lijkt wat af te zwakken nu ze doorheeft dat wij geen gelijkgestemden zijn als het op de liefde en kennis van Mozart aankomt. Het oude vrouwtje is even stil. Ze bekijkt mij.

‘En wat doet u verder?’ Vraagt ze daarna.

‘Ik woon hier, in dit huis.’

‘Ja dat zie ik.’ Zegt ze nu op een toon van: ik ben dan misschien oud, maar niet dom.

Nu kijkt ze mij streng aan. ‘En verder?’

‘Een hoop verschillende dingen.’

Ook met dit antwoord neemt ze  geen genoegen. Ze lijkt vastbesloten.

Ze is weer dolenthousiast. En omdat ik dat graag zo houd, besluit ik van onderwerp te veranderen.

‘Wat vind u het leukst van al die dingen?’

‘Schrijven.’

‘Nee maar. Schrijft u ook over politiek?’

‘Nee, dat niet.’

‘Wat vind u van de uitslag. Dat PvdA heeft verloren van D66?’

‘Het was te verwachten. Eigen schuld.’

‘Precies.’  Eindelijk een antwoord waar ik iets aan heb, denk ze hoogstwaarschijnlijk. Haar enthousiasme stijgt.

‘En dan die Pieter Hilhorst die is opgestapt. Dat doet me denken aan Die Rose van Schubert. Kent u dat wel?’

‘Nee dat ken ik helaas ook nie.’

‘Waar schrijft u wel over?’ Aan de manier waarop het oude dametje deze zit uitsprak kon ik horen dat ze weer teleurgesteld was.

‘Ik schrijf voor een online Magazine, Decamarone.’

‘Van het boek Decamerone uit 1360 , van die mensen die vluchten voor de pest?’

‘Ja, precies.’

‘U kent dat wel?’

‘Ja.’ Ze is weer dolenthousiast. En omdat ik dat graag zo houd, besluit ik van onderwerp te veranderen. ‘En u woont u hier in de buurt?’

‘Nee ik woon hier recht door en dan links de burg over en dan nog een stukje rechts, zon twintig minuten lopen. Dat is heel gezond!’ Zegt zij mij belerend.

‘Dat is zeker gezond.’

‘Van mijn cardioloog moet ik veel lopen. Nu zou ik dat zonder hem ook wel doen, want lopen is gezond en naar Mozart luisteren is zeer verkwikkend.’

Ze wijst nog een keer met haar vinger naar mij alsof ze me een laatste wijsheid mee geeft.

‘En geestverruimend.’

‘Zeker.’

Ze draait zich van mij af en strompelt verder met haar boodschappenkarretje.

Met haar rug al naar mij toe gekeerd richting de brug waar na ze links af zal slaan roept ze: ‘Dag dag.’

Mozart!
Terug naar het overzicht