Thema's
Bedrog

Olifanten

Picture of Micha
Column door Micha Ghorghy 29 Januari 2015

De eerste weken van het nieuwe jaar zijn altijd ingewikkeld. Het voornemen om het allemaal anders te doen ligt in de prullenbak, en de dagen die wel vol gehouden zijn moeten worden ingehaald. Zo gezegd, zo gedaan en dus zit ik hier zonder geldige reden aan de bar van een café voor mij uit te staren.

Ik heb ondertussen mijn derde biertje besteld en op hetzelfde moment dat deze geserveerd wordt, komt er naast mij aan de bar een man zitten. Kaal, jaar of 45 schat ik zo, en zodra hij zijn mond opentrekt onomstotelijk een Amerikaan. Hij ziet de barman en groet hem alsof het z’n beste vriend is. De barman groet vriendelijk terug met een hoofd van ‘heb je hem weer’. De Amerikaan bestelt een biertje en vertelt de barman dat hij niet hoeft te werken de komende tijd, omdat het bedrijf waar hij werkt bevroren is. Terwijl hij wel krijgt doorbetaald.

Hierover is hij duidelijk in zijn nopjes.

De barman heeft het duidelijk te druk om uitgebreid te reageren en laat het bij een simpele ‘oh’, waarna hij zijn werkzaamheden vervolgt. Nu heeft onze kale vriend geen aanspraak meer en wendt hij zich tot mij en vraagt: how’s it going? Ik antwoord dat het good ‘gowd’ en het gesprek valt stil. Dan vraagt hij mij wat ik hier kom doen en ik begin hem mijn nieuwjaarsworsteling uit te leggen.

Maar voordat ik bij de kern van het verhaal kan komen heeft hij een serveerster gespot waarmee hij ook beste vriendjes blijkt te zijn en begint met haar een gesprek en laat mij voor dood achter. Ik voel mij nogal gepiepeld aangezien ik nu tegen een achterhoofd zit aan te kijken. Ook de serveerster heeft duidelijk betere dingen te doen dan naar de prietpraat van de man te luisteren, maar wacht vriendelijk tot er een pauze in de zin komt. Deze laat lang op zich wachten.Wanneer deze zich dan eindelijk aandient, rent ze gauw weg naar twee lege glazen die op een tafeltje staan.

Nu heeft de Amerikaan opnieuw geen aanspraak meer, maar voordat hij weer met mij in gesprek kan gaan, kijk ik gauw de andere kant op. Ik laat mij geen tweede keer in de maling nemen en blijf geïnteresseerd uit het raam kijken waar verder niks te zien valt.

Ik verbeeld mij een stoet olifanten voor die voorbij marcheert om de tijd te doden. Nadat alle denkbeeldige olifanten en een giraffe – voor de variatie – voorbij gewandeld zijn, vind ik het wel mooi geweest. Het is toch eigenlijk van de gekke dat ik dit zo moet oplossen, denk ik bij mijzelf.

Ik raap al mijn moed bijeen en besluit dat ik gewoon mijn mannetje moet staan en dit op een fatsoenlijke manier in mijn voordeel moet beslechten. En daarbij komt ook nog dat ik wel weer een slokje bier lust. Ik draai mij weer om en tot mijn grote verbazing is de Amerikaan met de noorderzon vertrokken. Zonder dat ik het heb gemerkt heeft hij zijn glas leeggedronken, betaald, zijn jas aangetrokken en is hij de deur uitgegaan.

Heeft hij mij toch een tweede keer te pakken gehad.

Olifanten
Terug naar het overzicht