Thema's
Open

Pedja's place

Picture of Matthijs
Road of broken hearts door Matthijs van Maltha 20 Mei 2016

Voor de oorlog hebben er in deze straat Serviërs gewoond. Op het eerste gezicht verschilt het afgebladderde pleisterwerk en de kogelgaten in de muren hier niet van de andere straten in deze stad. Pas vanaf de eerste verdieping wordt duidelijk dat achter sommige muren niets meer dan ruïnes schuil gaan. Een paar huizen worden nog bewoond. Aan de overkant heeft een huis een deur die vanaf de eerste verdieping in het niets leidt, een hint dat het wooncomfort hier vroeger hoger lag. Eigenlijk is dit meer een steeg dan een straat, hoewel er na de verwijdering van grote hopen huisvuil wel de mogelijkheid bestaat er met een auto in te rijden.

Het hostel is een opvallende uitzondering tussen de scheefgezakte muren die verder het straatbeeld bepalen. De muren zijn voorzien van strak, zachtgeel pleisterwerk. Een kunststof deur geeft toegang tot een binnenplaatsje. Bij aankomst worden de gasten voorzien van een sleutel voor die deur, en worden ze uitdrukkelijk verzocht hem te allen tijde weer op slot te doen. In het midden van het binnenplaatsje staat een palmboom. Er zijn twee deuren die naar gastenverblijven leiden, met steeds twee kamers met stapelbedden. Die hebben een zithoekje met oncomfortabele fauteuils en een TV met 24Kitchen en zenders die dezelfde voetbalwedstrijd in alle landstalen becommentariëren. De badkamer beschikt over een wasbak, een wc en een douche. De douchekop is permanent op een hoogte van 80 centimeter gefixeerd. De eerste persoon die er ’s morgens onder stapt heeft het genot van warm water.

Zijn verschijning heeft nog het meest weg van een woonwagenbewoner

Buiten het hoogseizoen is het aantal gasten op de vingers van een hand te tellen. We worden geacht onze slaapzaal te delen met een Thaise vrouw. Ze is yogalerares, en het lijkt dat ze hier al langere tijd is. Vanaf haar bed gebruikt ze skype om met de rest van de wereld in contact te blijven. Verder zijn er een meisje uit Singapore en een Amerikaanse, die samen in Duitsland studeren en tijdens hun vakantie over de Balkan reizen. Het Amerikaanse meisje is veganist, maar inmiddels tot het besef gekomen dat ze dat hier niet vol kan houden. Zelfs de vraag om een vegetarische maaltijd leidt op de Balkan tot gefronste wenkbrauwen, wat haar enigszins zorgen baart. Daarnaast zijn er nog een wat zwijgzaam Zwitsers meisje en een Amerikaanse jongen. De jongen heeft kortgeschoren haar, en onder zijn rechteroog is een traan getatoeëerd. Zijn verschijning heeft nog het meest weg van een woonwagenbewoner. Of hij hier te gast is blijft onduidelijk, hij lijkt er in ieder geval al voor langere tijd te zijn en spreekt met de eigenaar in het Bosnisch.

Vanaf het binnenplaatsje loopt er een trap naar de eerste verdieping. Daar is een soort terras, met een golfplaten overkapping overdekt en volgehangen met wasgoed. Daarachter de woonvertrekken van de eigenaar. Pedja heet hij, en voor vrienden staat het hostel dan ook bekend als Pedja’s place. Iedere morgen worden de gasten geacht de trap te beklimmen, boven aangekomen hun schoenen uit te trekken en er een ontbijt te nuttigen. Zij die het riskeren zonder ontbijt de straat op te gaan worden prompt teruggefloten.

De rook van haar sigaretten draagt bij aan de rokerige atmosfeer die er constant in de ruimte lijkt te hangen

Het ontbijt wordt geserveerd in de keuken. De muren van het vertrek zijn felgroen, en er is een soort barretje waarachter de werkelijke keuken is. Naast het barretje hangt een Tito-kalender. De kalender is van vorig jaar, en al enkele maanden verouderd. Aan het barretje zit een stevig rokende vrouw van in de veertig, die zich voorstelt als de eigenaresse van een hostel wat verderop zit. Ze draagt een trainingspak en spreekt redelijk Engels. De rook van haar sigaretten draagt bij aan de rokerige atmosfeer die er constant in de ruimte lijkt te hangen.

Aan een lange tafel wordt het ontbijt opgediend. Lunch is hier iets ongebruikelijks, wat het formaat van het ontbijt verklaart. Enorme stukken brood met gebakken ei en kaas, of Burek, een worst in deeg die vage overeenkomsten vertoont met het Turkse gerecht van dezelfde naam. Daarbij bestaat er de keus uit fruitthee of sterke, zwarte koffie. Door de ruimte loopt een zwart-witte kat, azend op al het overtollige vlees. Of het werkelijk een huiskat is is niet geheel duidelijk. Pas als het beest te veel begint aan te dringen wordt het door het gat van de deur geworpen, vergezeld van een plakje ham.

Na het ontbijt opgegeten te hebben, of het overschot ervan naar de rand van het bord te hebben geschoven is iedereen weer vrij om te gaan. Door een klein raampje kan er een blik naar buiten geworpen worden. Waar vroeger het huis van de buren stond groeit nu een boom. Een bescheiden zonnetje kondigt zich aan. De gasten bedanken Pedja voor het eten, en gaan dan op zoek naar hun schoenen.

Pedja's place
Terug naar het overzicht