Thema's
Open

Protest

Picture of Matthijs
Road of broken hearts door Matthijs van Maltha 27 Mei 2016

Op een woensdag in maart breekt de zon door boven het Spaanse plein. Ondanks de voor deze tijd van het jaar warme temperatuur zijn de passanten nog overwegend in winterjas gekleed. Centraal op het plein staat het oranje-gele gebouw van het Gymnasium, een negentiende-eeuws neo-ottomaans bouwwerk. Het fraai gerestaureerde gebouw kan niet verhullen dat de rest van het plein ofwel een bouwput ofwel een ruïne is. Tegenover het gymnasium torent het geraamte van een bankgebouw boven het plein uit. Voor de oorlog werd er met de bouw begonnen, na de oorlog werd die nooit afgemaakt. Inmiddels is de bank failliet, en zal het gebouw nooit completer worden dan het betonnen karkas dat er nu al twintig jaar staat.

Ergens heeft hij geen ongelijk, meent mijn gids

Voor het gymnasium staat een man met twee vlaggen en wat borden met teksten. Hij heeft een grijze baard en zal de pensioengerechtigde leeftijd al bereikt hebben. Zo demonstreert hij hier wel vaker, vertelt mijn gids me. Dat de mensen hun stem moeten laten horen staat er op de borden. Ergens heeft hij geen ongelijk, meent mijn gids. Na de oorlog is alle industrie verdwenen. De werkeloosheid is hoog. Van de zomer is er dan wel toerisme, maar op deze woensdag in maart is daar nog geen spoor van te bekennen. Op het autoverkeer na is het plein vrijwel uitgestorven.

De enige manier om in dit land iets te bereiken is corruptie. De enige mensen die hier bekend zijn zijn dat omdat ze corrupt zijn. Maar zo hebben haar ouders haar niet opgevoed, vertelt mijn gids, op een toon die ergens tussen wanhoop en trots in hangt. De man met de grijze baard is inmiddels zijn protestborden in een kruiwagen aan het laden. Voor vandaag zit de demonstratie erop. Morgen zal hij hier weer staan.

Protest
Terug naar het overzicht