Thema's
Gevat

Spoei

Picture of Micha
Column door Micha Ghorghy 11 November 2014

Spoei

Ik zit op een bankje op het Leidseplein en geef mijn voeten hun welverdiende rust. Naast mij heb ik mijn gitaar staan. Op het Leidseplein waar alleen maar boeren en toeristen lopen (omdat een Amsterdammer hier niet dood gevonden wil worden) komt een toeristengezin in draf op het bankje afgelopen waar naast mij een schaarse lege plek te vinden is.
Man, vrouw, zoon en dochter. Perfect in evenwicht.
Ik probeer hun afkomst te bepalen aan de hand van de taal die er gesproken wordt.
Na enkele ogenblikken afluisteren kom ik tot de conclusie dat het Portugees is wat ik hoor.

Het verschil tussen Portugees Portugees en Braziliaans Portugees is voor mij als leek moeilijk te bepalen en aangezien er voor deze familie op dit moment geen enkele reden is om de samba te dansen blijft hun identiteit voorlopig in het ongewisse.

Mijn voeten zijn inmiddels tot 53% herladen en naast mij zijn de Portugees sprekenden druk in overleg over hun volgende bestemming. Eén woord wat steeds herhaald word valt mij op. Spoei. Spoei is het lijdend voorwerp in dit voor mij verder onverstaanbare gesprek. De vader kijkt mijn kant op en onderwerpt mij aan een korte keuring. Ik word als lokale bewoner ingeschat en hij wend zich tot mij. In zijn allerbeste Engels(wat niet best is) zegt hij:

‘Excuse me, do you know where is spoei? ’

Hij wijst in een boekje naar een adres. Spui 24.

‘Spui yes I know where is Spui’, antwoord ik.

De vader lacht licht gegeneerd en begrijpt dat zijn manier van uitspreken de plank volledig misslaat. Hij probeert zichzelf te corrigeren wat het alleen maar erger maakt. Het glimlachende onderonsje heeft het ijs gebroken en zodoende vraag ik waar meneer vandaan komt. Brazil! Roept hij trots en de rest van de familie schiet in de houding. Ik knik instemmend en wil hem uitleggen hoe bij het Spui te geraken, maar voordat ik iets kan zeggen krijg ik een wedervraag.

‘You guitar?’

Uiteraard ben ik geen gitaar, maar ik begrijp wat hij bedoeld.

‘Yes I guitar’, antwoord ik. Ik pas mijn Engels moeiteloos aan, aan het gevraagde niveau.

Ik denk aan een Braziliaans lied wat even beroemd als mooi is en vraag aan de Brazilliaan of hij het kent.

‘Do you know aguas de marco?’

Hij reageert opgewekt over het feit dat ik het nummer ken en corrigeert mij meteen.
Mijn uitspraak is kilometers uit de richting. Nu is het mijn beurt om licht gegeneerd te lachen en een tweede poging te ondernemen, die even beroerd is als de eerste. Een soort van Spoei zeg maar, maar dan anders. Ik wijs ze de weg naar het Spui waarna de familie verterkt. Ook ik vervolg mijn wandeling en denk nog terug aan de juiste uitspraak die ik ondertussen alweer vergeten ben.
Het is dus een veelvoorkomend fenomeen en zou het bij deze graag het Spoeieffect willen noemen. Wat in het Portugees uiteraard het aguas-de-marco-effect zal gaan heten.

‘Excuse me, do you know where is spoei? ’
Spoei
Terug naar het overzicht