Thema's
Gevat

Spraakmakers

Picture of August
Decamekronkel door August de Leeuw 8 Februari 2016

De trein had een onverwachtse mededeling toen het Utrecht Centraal in trok.
Het zou niet verder rijden; iedereen die verder wilde moest naar het busplein lopen om daar (jawel) een bus te pakken. Ze zouden een route via Den Bosch nemen en het spijt ons voor het ongemak.

Met een spottende grijns liep ik even later met een kudde reizigers mee naar het busplein, en maakte enkele makkelijke opmerkingen over de knullige spoorwegen.
“NS,” zei een vent met een overslaande stem, “Staat natuurlijk voor Nooit Stipt.”
We lachten allemaal. Niet omdat het bijzonder grappig was, maar omdat we in hetzelfde schuitje zaten. We stapten op een hoffelijke manier een voor een de bus in; er was geen sprake van het gewoonlijke – onzinnige – gedrang om zich zo snel mogelijk door de deuren te persen en agressief een plaats te bemachtigen.

Opgewekt bleven we opmerkingen maken, over algemene dingen zoals het weer, het verkeer of iets flauws over de Tweede Kamer, en binnen de kortste keren was iedereen met elkaar aan het praten terwijl de bus met een rochelende motor vertrok.

De gesprekken werden steeds schaarser, merkte ik; de mensen voor mij hadden zich van elkaar afgewend en keken uit een eigen raam. De mensen aan de andere kant van het gangpad hadden beiden hun oortjes weer in gedaan.

En toen, plotseling, was iedereen stil.

Een enkeling opperde nog één feitje en daarna verviel iedereen weer in een beschaamd zwijgen. Toen iemand kuchte keek een ander verstoord om.

Ik bekeek mijn telefoon en begon maar een spelletje te spelen. Niemand in de bus durfde nog iets te zeggen, alsof we allemaal vreemden van elkaar waren.

Spraakmakers
Terug naar het overzicht