Thema's
Censuur

Verschaald bier, tweedehands rook en valse hoop

Picture of Hanne
Column door Hanne van de Vuurst 19 Februari 2015

Het is een avond waar je er al zoveel van hebt meegemaakt. De nieuwigheid en de bijzonderheid zijn er al jaren vanaf, maar toch probeer je het nog een keer. Sterker nog, je hebt jezelf wijs gemaakt dat vanavond anders zal zijn. Heel anders. Het is de mix van de geuren van verschaald bier, second hand smoke, tientallen parfums en valse hoop die je verwachtingen bij binnenkomst lijkt te bevestigen: vanavond wordt fantastisch.

De rij bij de garderobe is lang. De rij bij de bar nog langer. De muziek staat hard. Heel hard. De bas vooral. De hoofdpijn is al komen opzetten toen je buiten in de rij stond voor je kaartje. Maar dat mag de pret niet drukken. Vanavond wordt fantastisch.

Het is donker. In het donker is alles mooier. Vooral mensen. Zeker de mensen hier en nu. De mensen om je heen dansen. De mensen om je heen zingen mee. De mensen lachen. De mensen schreeuwen in elkaars oor. De mensen kijken om zich heen. De mensen loeren. De mensen staren. De mensen glimlachen zo verleidelijk als ze kunnen. Soms ook naar jou. Vanavond wordt fantastisch.

Het is later. Je bent geacclimatiseerd. Je kijkt wat beter om je heen. Je hebt deze mensen vaker gezien op dit soort avonden. Dat ene meisje mag er dan uitzien als 24, maar ze heeft hoogstwaarschijnlijk morgen gewoon een proefwerk wiskunde het tweede uur. De echte twintigers zijn hip. De eind twintigers nog hipper. Deze in afgeknipte levi’s en bloemenblousjes gestoken zeventiendejaars studenten zijn zo hip en zelfverzekerd dat je er een beetje bang van wordt. Dan zijn er nog een paar jonge dertigers die eigenlijk té hip en succesvol zijn voor deze situatie en de avond vooral doorbrengen op een, naar eigen zeggen, ironische en nostalgische manier. Tot slot zijn er nog drie à vier verdwaalde veertigers die er überhaupt niet hadden moeten zijn. Maar: vanavond wordt fantastisch. Waarschijnlijk.

Het is nog later. Je kan je even niet meer zo goed bedenken waarom je hier bent. Je voeten blijven bij elke stap dubieus lang aan de vloer plakken. Je hoofdpijn is een structureel probleem geworden. Je charmant nonchalante kapsel is in een vogelnest veranderd. Het is nog drukker geworden in de tussentijd. De al schaarse ruimte die je had aan het begin van de avond, is nu gehalveerd. De mensen om je heen hebben dezelfde problemen. Het proefwerk-meisje slaat net dat zoete witte wijntje te veel achterover. Daarop rollen de twintigers met hun ogen en communiceren zo telepathisch naar elkaar hoe blij ze zijn dat ze niet meer in die fase zitten. Zelf tikken ze daarna nog een kwartje weg. Gewoon, omdat het kan. De ironische dertigers zijn gevlucht naar de rokersruimte. Die weten het ook niet meer zo goed. De veertigers zijn zich de afgelopen uren zó oud gaan voelen, dat ze van ellende ter plekke moeten zijn overleden. Tenminste, dat vermoed je. Maar: het kan nog. De avond kan nog fantastisch worden. Toch?

Het is te laat. De laatste momenten van de avond, of de eerste van de ochtend, glippen langzaam door je vingers. Om je heen doen de feestgangers de laatste poging om niet alleen naar huis te hoeven. Het enige waar jij aan kan denken, is het gruwelijke moment waarop de tl-lichten aan zullen springen. Dat moment kan niet lang uitblijven. Dat voel je aan alles.

Je zit op de fiets. Het is koud. Je weet niet zo goed of je te veel gedronken hebt, of gewoon heel erg moe bent. Je snapt niet zo goed waar de afgelopen uren precies zijn gebleven. Maar boven alles, weet je niet zo goed wat je er nu van moet vinden. Wat je daarentegen wel zeker weet, is wat je zal antwoorden als iemand je morgen vraagt hoe het was. Fantastisch. Vanavond was fantastisch.

Verschaald bier, tweedehands rook en valse hoop
Terug naar het overzicht