Thema's
Open

Zon

Picture of Matthijs
Road of broken hearts door Matthijs van Maltha 9 September 2016

De stroom mensen op de boulevard getuigt voornamelijk van vertwijfeling. Sommigen gaan gekleed in shirtjes, her en der korte lopen er zelfs die al een korte broek aan hebben getrokken. Maar toch trekken er in de mensenmassa ook nog genoeg winterjassen voorbij. Een thermometer ben ik nog niet tegengekomen, maar het zal minstens vijfentwintig graden zijn. De zon staat hoog aan de strakblauwe hemel. Op de incidentele zuchtjes wind bewegen de bladeren van de palmbomen zachtjes heen en weer. In de binnenlanden heb ik nog sneeuw op de bergtoppen zien liggen, maar dat voelt steeds meer als een onwerkelijke ervaring. Toch heeft deze dag zelf ook iets onwerkelijks. Dit zou juni kunnen zijn, juli zelfs. Maar van een zaterdag in maart heeft het op het eerste gezicht niet veel weg. De afgelopen dagen is het weer niet onaardig geweest, maar getuige het grote aantal winterjassen is het haast zomerse weer ook voor de Kroaten onverwacht gekomen.

De ober herkent ons nog. Het is een man van in de dertig met een bruine baard. Met een glimlachje neemt hij onze bestelling op. We hebben hier vanmorgen ook gezeten. Hetzelfde tafeltje. Langs de boulevard schijnt dit het goedkoopste terras te zijn. Het is in ieder geval het enige terras waar men geen overdreven moeite doet om er exclusief uit te zien. Het ligt dan ook aan het uiteinde van de boulevard, waar de weg naar de haven en het station begint. Maar toch is het nog altijd aan de boulevard. Aan de overkant van het terras zet de rij palmbomen zich nog altijd voort. Het etablissement bestaat bij gratie van zijn terras. Binnen is er een barretje, maar het aantal stoelen dat er staat is op de vingers van een hand te tellen. Tegen redelijke prijzen schenkt men hier Tsjechisch bier. Een verademing vergeleken met de reeks Balkan-brouwsels waarmee wij ons de afgelopen tijd hebben moeten behelpen.

Een toeristenstad zonder bezoekers

Met een glas bier in de zon gezeten bekruipt me een lichtelijk toeristisch gevoel. Het besef dat het in werkelijkheid maart is raakt steeds verder weg. Toch zijn we hier de enige buitenlanders. De afgelopen dagen had het ontbreken van toeristen me minder vreemd geleken. Het besef dat het hoogseizoen nog moest aanbreken was nog makkelijk om te hebben. Maar op een schijnbare zomerdag als vandaag voelt het toch vreemd om ons heen niets anders dan Kroatisch te horen spreken. Een toeristenstad zonder bezoekers. Mijn biertje smaakt er echter niet minder om.

Zon
Terug naar het overzicht