Nog een tweede keer

Picture of Yumi
Verhalen door Yumi Maes 14 Oktober 2019
Hij komt al jaren bij de Efteling. Hij weet de de snelste route naar de Vliegende Hollander, de leukste route door het sprookjesbos, waar je het beste je frietje met kan halen.
En toch was het nog nooit gebeurd.
Over de kop. Ondersteboven.
Pas wanneer zijn zus en haar vriendinnen aanstalten maken om in de rij voor de Python te gaan staan, komt er een moment van twijfel.
‘Er kan toch niets gebeuren?’, probeert ze hem gerust te stellen. Ze staan naast het bord dat zegt: ‘Je moet zo groot zijn om mee te rijden’.
Boven hem hoort hij de gillende kinderen. Hij staart naar de 30 meter hoge constructie.
‘Het valt heus mee! Vertrouw me nou!’
Hij slikt. Hij is 13 jaar en stapt voor het eerst in de rij van de attractie met een dubbele looping en twee kurkentrekkers. Wachttijd: 20 minuten.
Pas als ze de veiligheidsriemen vastmaken en zijn schouders vastgedrukt tegen het karretje zitten, komt er een moment van rust over hem heen.
Er is geen weg terug.
Het karretje start langzaam, krakend en steunend de weg naar boven. Aan de top ziet hij de eerste looping aankomen.
Hij gilt, ogen open, open dicht, er zijn bomen, de grond, de lucht, de grond.
Dan is het voorbij. Twee minuten. Was hij echt ondersteboven geweest?
‘Zullen we nog eens gaan?’ vraagt hij hijgend aan zijn zus.
‘We gaan echt niet weer zo lang in de rij staan.’
Nee, natuurlijk niet. Maar na de eerste keer komt een tweede keer, dat weet hij zeker.
Nog een tweede keer
Terug naar het overzicht